Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017
ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ ΛΟΥΛΑ , ΒΙΟΓΡΑΦΊΑ
Η Λούλα
Αναγνωστάκη εμφανίστηκε στο θέατρο το 1965 με την τριλογία της Πόλης ( "Η
διανυκτέρευση", "Η πόλη", "Η παρέλαση"), που
παρουσίασε σε ενιαία παράσταση στο Θέατρο Τέχνης ο Κάρολος Κουν. Το Φεβρουάριο
του 1967 ανέβηκε από το Εθνικό θέατρο το τρίπρακτο έργο της "Η
Συναναστροφή", σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τριβιζά.
Ακολούθησαν: "Αντόνιο ή το Μήνυμα" (1972), "Η νίκη" (1978), "Η κασέτα" (1982), "Ο ήχος του όπλου" (1987), όλα από το θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Το 1990 ο θίασος Τζένης Καρέζη - Κώστα Καζάκου παρουσίασε το έργο "Διαμάντια και Μπλουζ", σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου. Το 1995 ανέβηκε "Το ταξίδι μακριά" από το θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή. Το 1998 το μονόπρακτο "Ο ουρανός κατακόκκινος" από το Εθνικό θέατρο, σε σκηνοθεσία Βίκτορα Αρδίττη και το 2003 το έργο "Σ' εσάς που με ακούτε" από τη Νέα Σκηνή, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.
Τα έργα της Λουλάς Αναγνωστάκη έχουν επίσης παρουσιαστεί από Αθηναϊκούς θιάσους και Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, καθώς και στο εξωτερικό (Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία, Γερμανία, Κύπρο, Ισπανία, ΗΠΑ). (Από την παρουσίαση της έκδοσης)
Ακολούθησαν: "Αντόνιο ή το Μήνυμα" (1972), "Η νίκη" (1978), "Η κασέτα" (1982), "Ο ήχος του όπλου" (1987), όλα από το θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Το 1990 ο θίασος Τζένης Καρέζη - Κώστα Καζάκου παρουσίασε το έργο "Διαμάντια και Μπλουζ", σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου. Το 1995 ανέβηκε "Το ταξίδι μακριά" από το θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή. Το 1998 το μονόπρακτο "Ο ουρανός κατακόκκινος" από το Εθνικό θέατρο, σε σκηνοθεσία Βίκτορα Αρδίττη και το 2003 το έργο "Σ' εσάς που με ακούτε" από τη Νέα Σκηνή, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.
Τα έργα της Λουλάς Αναγνωστάκη έχουν επίσης παρουσιαστεί από Αθηναϊκούς θιάσους και Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, καθώς και στο εξωτερικό (Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία, Γερμανία, Κύπρο, Ισπανία, ΗΠΑ). (Από την παρουσίαση της έκδοσης)
Δευτέρα 9 Οκτωβρίου 2017
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017
Το πέρασμα του χρόνου η
νοσταλγία τα όνειρα
η τρυφερότητα η χαρά η θλίψη η πικρά το δάκρυ
τα νιάτα που φεύγουν η ήχοι της πόλης τα βλέμματα
και η ζωή μας που περνά οι άνθρωποι που φεύγουν
από κοντά μας οι λίγες χαρές και η σιωπή σαν μια
συνωμοσία οι μελωδίες που μας έρχονται στο νου
και οι αποχωρισμοί οι ανθρώπινες σχέσεις πρέπει
να βρούμε δύναμη να προχωρήσουμε στην ζωή μας
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2017
η τρυφερότητα η χαρά η θλίψη η πικρά το δάκρυ
τα νιάτα που φεύγουν η ήχοι της πόλης τα βλέμματα
και η ζωή μας που περνά οι άνθρωποι που φεύγουν
από κοντά μας οι λίγες χαρές και η σιωπή σαν μια
συνωμοσία οι μελωδίες που μας έρχονται στο νου
και οι αποχωρισμοί οι ανθρώπινες σχέσεις πρέπει
να βρούμε δύναμη να προχωρήσουμε στην ζωή μας
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2017
Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017
Παρασκευή 18 Αυγούστου 2017
Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017
Παλαμάς, Κωστής
Ύμνος των αιώνων
Mητέρα μας
πολύπαθη, ω αθάνατη,
δεν είναι μόνο σου στολίδι οι Παρθενώνες·
του συντριμμού σου τα σπαθιά στα κάμανε
φυλαχτά και στεφάνια σου οι αιώνες.
Kαι οι πέτρες που τις έστησε στο χώμα σου
το νικηφόρο χέρι του Pωμαίου,
κ' η σταυροθόλωτη εκκλησιά από το Bυζάντιο,
στον τόπο του πολύστυλου ναού του αρχαίου,
Kι αυτό το κάστρο που μουγγρίζει μέσα του
της Bενετιάς ακόμη το λιοντάρι,
κι ο μιναρές που στέκει, της ολόμαυρης
και της πικρότατης σκλαβιάς απομεινάρι,
Kαι του Σλάβου το διάβα αντιλαλούμενο
στ' όνομα που μας έρχεται στο στόμα
-με το γάλα της μάννας που βυζάξαμε-
σαν ξένη ανθοβολιά στο ντόπιο χώμα,
Όλα ένα νύφης φόρεμα σου υφαίνουνε,
σου πρέπουνε, ω βασίλισσα, σα στέμμα,
στην ομορφάδα σου ομορφιά απιθώσανε
κ' είναι σα σπλάχνα απ' το δικό σου το αίμα.
Ω τίμια φυλαχτά, στολίδια αταίριαστα,
ω διαβατάρικα, από σας πλάθετ' αιώνια,
κόσμος από παλιά κοσμοσυντρίμματα,
η νέα τρανή Πατρίδα η παναρμόνια!
δεν είναι μόνο σου στολίδι οι Παρθενώνες·
του συντριμμού σου τα σπαθιά στα κάμανε
φυλαχτά και στεφάνια σου οι αιώνες.
Kαι οι πέτρες που τις έστησε στο χώμα σου
το νικηφόρο χέρι του Pωμαίου,
κ' η σταυροθόλωτη εκκλησιά από το Bυζάντιο,
στον τόπο του πολύστυλου ναού του αρχαίου,
Kι αυτό το κάστρο που μουγγρίζει μέσα του
της Bενετιάς ακόμη το λιοντάρι,
κι ο μιναρές που στέκει, της ολόμαυρης
και της πικρότατης σκλαβιάς απομεινάρι,
Kαι του Σλάβου το διάβα αντιλαλούμενο
στ' όνομα που μας έρχεται στο στόμα
-με το γάλα της μάννας που βυζάξαμε-
σαν ξένη ανθοβολιά στο ντόπιο χώμα,
Όλα ένα νύφης φόρεμα σου υφαίνουνε,
σου πρέπουνε, ω βασίλισσα, σα στέμμα,
στην ομορφάδα σου ομορφιά απιθώσανε
κ' είναι σα σπλάχνα απ' το δικό σου το αίμα.
Ω τίμια φυλαχτά, στολίδια αταίριαστα,
ω διαβατάρικα, από σας πλάθετ' αιώνια,
κόσμος από παλιά κοσμοσυντρίμματα,
η νέα τρανή Πατρίδα η παναρμόνια!
Ανουσάκη Ελένη η Τρυφερότητα του Καλοκαιριού
Αγαπημένες στιγμές περνάνε σαν αεράκι
γρήγορα και μας αφήνουν μια γεύση ελπίδας
χαράς μας δίνουν κουράγιο να προχωρήσουμε
στον δύσκολο και όμορφο δρόμο της ζωής.
Πάντα έβαζα χρώμα στις σκέψεις μου και
έδινα τρυφερότητας γύρω μου και αισιοδοξία
ήθελα να προχωρήσω γεμάτη δύναμη στη ζωή
είχα την ευτυχία να εχω μια υπέροχη οικογένεια
και αγάπη από τα παιδικά μου χρόνια που μου
γέμιζε την ζωή μου με απέραντη ευτυχία
Το ροζ χρώμα ήταν σαν ένα μικρό σύννεφο
ας δώσουμε χαρά και ηρεμία στη ζωή μας
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2017
γρήγορα και μας αφήνουν μια γεύση ελπίδας
χαράς μας δίνουν κουράγιο να προχωρήσουμε
στον δύσκολο και όμορφο δρόμο της ζωής.
Πάντα έβαζα χρώμα στις σκέψεις μου και
έδινα τρυφερότητας γύρω μου και αισιοδοξία
ήθελα να προχωρήσω γεμάτη δύναμη στη ζωή
είχα την ευτυχία να εχω μια υπέροχη οικογένεια
και αγάπη από τα παιδικά μου χρόνια που μου
γέμιζε την ζωή μου με απέραντη ευτυχία
Το ροζ χρώμα ήταν σαν ένα μικρό σύννεφο
ας δώσουμε χαρά και ηρεμία στη ζωή μας
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2017
Δευτέρα 22 Μαΐου 2017
ΗΡΘΕ Η ΑΝΟΙΞΗ ΠΑΙΔΙΑ ΗΡΘΕ ΜΕ ΧΑΡΑ
Άνοιξη η
εποχή που η φύση ξαναγεννιέται.
Τα φυτά ανθίζουν Ο καιρός είναι ηλιόλουστος και ζεστός
.Άνοιξη έχουμε τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο.
Τα μηνύματα της χαράς, της ελπίδας και της αληθινής ζωής
επιτέλους, έφτασε η άνοιξη. Το διαλαλούν χαρούμενα τα πρώτα
χελιδόνια και τα πρώτα μπουμπούκια στους αγρούς.
Ήρθε πανέμορφη γι' άλλη μια φορά, φωτεινή και χαρούμενη,
γεμάτη μηνύματα ελπίδας και χαράς.
Τα φυτά ανθίζουν Ο καιρός είναι ηλιόλουστος και ζεστός
.Άνοιξη έχουμε τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο.
Τα μηνύματα της χαράς, της ελπίδας και της αληθινής ζωής
επιτέλους, έφτασε η άνοιξη. Το διαλαλούν χαρούμενα τα πρώτα
χελιδόνια και τα πρώτα μπουμπούκια στους αγρούς.
Ήρθε πανέμορφη γι' άλλη μια φορά, φωτεινή και χαρούμενη,
γεμάτη μηνύματα ελπίδας και χαράς.
Παρασκευή 21 Απριλίου 2017
Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2017
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΡΥΦΕΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
Φωτογραφίες
αγαπημένες στιγμές της ζωής μας
συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας πόνου
θλίψης αποτυπώνονται και μένουν για πάντα
να μας θυμίζουν την ζωή μας αγαπώ πολύ αυτές
τις φωτογραφίες ιδιαίτερα τις παιδικές που είναι
γεμάτες από αναμνήσεις η οικογένεια μου είναι
το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μου όλοι
γράφουμε μόνοι μας την ιστορία μας με πόνο
και χαρά με ευτυχία και θλίψη κάθε φορά που
γυρίζω στο παρελθόν νοιώθω μια παράξενη
έλξη και προσπαθώ να θυμηθώ όλες τις αυτές
τις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων
αυτό μου δίνει χαρά γιατί όλα ήταν όμορφα
και πλημμυρισμένα από συναισθήματα αγάπης
Ελένη ΑΘΗΝΆ 2017
συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας πόνου
θλίψης αποτυπώνονται και μένουν για πάντα
να μας θυμίζουν την ζωή μας αγαπώ πολύ αυτές
τις φωτογραφίες ιδιαίτερα τις παιδικές που είναι
γεμάτες από αναμνήσεις η οικογένεια μου είναι
το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μου όλοι
γράφουμε μόνοι μας την ιστορία μας με πόνο
και χαρά με ευτυχία και θλίψη κάθε φορά που
γυρίζω στο παρελθόν νοιώθω μια παράξενη
έλξη και προσπαθώ να θυμηθώ όλες τις αυτές
τις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων
αυτό μου δίνει χαρά γιατί όλα ήταν όμορφα
και πλημμυρισμένα από συναισθήματα αγάπης
Ελένη ΑΘΗΝΆ 2017
Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017
Στιγμές της Ζωής Τρυφερά Συναισθήματα Αγάπης
Φωτογραφίες
αγαπημένες στιγμές της ζωής μας
συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας πόνου
θλίψης αποτυπώνονται και μένουν για πάντα
να μας θυμίζουν την ζωή μας αγαπώ πολύ αυτές
τις φωτογραφίες ιδιαίτερα τις παιδικές που είναι
γεμάτες από αναμνήσεις η οικογένεια μου είναι
το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μου όλοι
γράφουμε μόνοι μας την ιστορία μας με πόνο
και χαρά με ευτυχία και θλίψη κάθε φορά που
γυρίζω στο παρελθόν νοιώθω μια παράξενη
έλξη και προσπαθώ να θυμηθώ όλες τις αυτές
τις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων
αυτό μου δίνει χαρά γιατί όλα ήταν όμορφα
και πλημμυρισμένα από συναισθήματα αγάπης
Ελένη Ανουσάκη Φεβρουάριος 2017
συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας πόνου
θλίψης αποτυπώνονται και μένουν για πάντα
να μας θυμίζουν την ζωή μας αγαπώ πολύ αυτές
τις φωτογραφίες ιδιαίτερα τις παιδικές που είναι
γεμάτες από αναμνήσεις η οικογένεια μου είναι
το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μου όλοι
γράφουμε μόνοι μας την ιστορία μας με πόνο
και χαρά με ευτυχία και θλίψη κάθε φορά που
γυρίζω στο παρελθόν νοιώθω μια παράξενη
έλξη και προσπαθώ να θυμηθώ όλες τις αυτές
τις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων
αυτό μου δίνει χαρά γιατί όλα ήταν όμορφα
και πλημμυρισμένα από συναισθήματα αγάπης
Ελένη Ανουσάκη Φεβρουάριος 2017
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016
Πληγωμένα Χριστούγεννα η Άλλη Όψη της Ζωής
Ελλάδα λίγο
πριν φύγει το
2016 πληγωμένο
όλα είναι τόσο διαφορετικά μια τρυφερή στιγμή
λίγο πριν τα Χριστούγεννα κοιτάζω πίσω μου
και με κυριεύει μια έντονη μελαγχολία πως ήρθαν
έτσι τα γεγονότα κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι
Τι λάθος έγινε είμαστε σε τραγική θέση και κάθε
βήμα μας έχουμε την υποχρέωση να σκεφτόμαστε
όλο αυτό το πόνο που έχουν σήμερα οι συνάνθρωποι
μας υπάρχει ένα αβέβαιο αύριο κα ένα τραγικό παρόν
Θεέ μου αυτή είναι η Ευρώπη που Ονειρευτήκαμε ;
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2016
όλα είναι τόσο διαφορετικά μια τρυφερή στιγμή
λίγο πριν τα Χριστούγεννα κοιτάζω πίσω μου
και με κυριεύει μια έντονη μελαγχολία πως ήρθαν
έτσι τα γεγονότα κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι
Τι λάθος έγινε είμαστε σε τραγική θέση και κάθε
βήμα μας έχουμε την υποχρέωση να σκεφτόμαστε
όλο αυτό το πόνο που έχουν σήμερα οι συνάνθρωποι
μας υπάρχει ένα αβέβαιο αύριο κα ένα τραγικό παρόν
Θεέ μου αυτή είναι η Ευρώπη που Ονειρευτήκαμε ;
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2016
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)