Παρασκευή 21 Απριλίου 2017
Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2017
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΡΥΦΕΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
Φωτογραφίες
αγαπημένες στιγμές της ζωής μας
συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας πόνου
θλίψης αποτυπώνονται και μένουν για πάντα
να μας θυμίζουν την ζωή μας αγαπώ πολύ αυτές
τις φωτογραφίες ιδιαίτερα τις παιδικές που είναι
γεμάτες από αναμνήσεις η οικογένεια μου είναι
το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μου όλοι
γράφουμε μόνοι μας την ιστορία μας με πόνο
και χαρά με ευτυχία και θλίψη κάθε φορά που
γυρίζω στο παρελθόν νοιώθω μια παράξενη
έλξη και προσπαθώ να θυμηθώ όλες τις αυτές
τις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων
αυτό μου δίνει χαρά γιατί όλα ήταν όμορφα
και πλημμυρισμένα από συναισθήματα αγάπης
Ελένη ΑΘΗΝΆ 2017
συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας πόνου
θλίψης αποτυπώνονται και μένουν για πάντα
να μας θυμίζουν την ζωή μας αγαπώ πολύ αυτές
τις φωτογραφίες ιδιαίτερα τις παιδικές που είναι
γεμάτες από αναμνήσεις η οικογένεια μου είναι
το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μου όλοι
γράφουμε μόνοι μας την ιστορία μας με πόνο
και χαρά με ευτυχία και θλίψη κάθε φορά που
γυρίζω στο παρελθόν νοιώθω μια παράξενη
έλξη και προσπαθώ να θυμηθώ όλες τις αυτές
τις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων
αυτό μου δίνει χαρά γιατί όλα ήταν όμορφα
και πλημμυρισμένα από συναισθήματα αγάπης
Ελένη ΑΘΗΝΆ 2017
Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017
Στιγμές της Ζωής Τρυφερά Συναισθήματα Αγάπης
Φωτογραφίες
αγαπημένες στιγμές της ζωής μας
συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας πόνου
θλίψης αποτυπώνονται και μένουν για πάντα
να μας θυμίζουν την ζωή μας αγαπώ πολύ αυτές
τις φωτογραφίες ιδιαίτερα τις παιδικές που είναι
γεμάτες από αναμνήσεις η οικογένεια μου είναι
το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μου όλοι
γράφουμε μόνοι μας την ιστορία μας με πόνο
και χαρά με ευτυχία και θλίψη κάθε φορά που
γυρίζω στο παρελθόν νοιώθω μια παράξενη
έλξη και προσπαθώ να θυμηθώ όλες τις αυτές
τις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων
αυτό μου δίνει χαρά γιατί όλα ήταν όμορφα
και πλημμυρισμένα από συναισθήματα αγάπης
Ελένη Ανουσάκη Φεβρουάριος 2017
συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας πόνου
θλίψης αποτυπώνονται και μένουν για πάντα
να μας θυμίζουν την ζωή μας αγαπώ πολύ αυτές
τις φωτογραφίες ιδιαίτερα τις παιδικές που είναι
γεμάτες από αναμνήσεις η οικογένεια μου είναι
το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μου όλοι
γράφουμε μόνοι μας την ιστορία μας με πόνο
και χαρά με ευτυχία και θλίψη κάθε φορά που
γυρίζω στο παρελθόν νοιώθω μια παράξενη
έλξη και προσπαθώ να θυμηθώ όλες τις αυτές
τις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων
αυτό μου δίνει χαρά γιατί όλα ήταν όμορφα
και πλημμυρισμένα από συναισθήματα αγάπης
Ελένη Ανουσάκη Φεβρουάριος 2017
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016
Πληγωμένα Χριστούγεννα η Άλλη Όψη της Ζωής
Ελλάδα λίγο
πριν φύγει το
2016 πληγωμένο
όλα είναι τόσο διαφορετικά μια τρυφερή στιγμή
λίγο πριν τα Χριστούγεννα κοιτάζω πίσω μου
και με κυριεύει μια έντονη μελαγχολία πως ήρθαν
έτσι τα γεγονότα κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι
Τι λάθος έγινε είμαστε σε τραγική θέση και κάθε
βήμα μας έχουμε την υποχρέωση να σκεφτόμαστε
όλο αυτό το πόνο που έχουν σήμερα οι συνάνθρωποι
μας υπάρχει ένα αβέβαιο αύριο κα ένα τραγικό παρόν
Θεέ μου αυτή είναι η Ευρώπη που Ονειρευτήκαμε ;
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2016
όλα είναι τόσο διαφορετικά μια τρυφερή στιγμή
λίγο πριν τα Χριστούγεννα κοιτάζω πίσω μου
και με κυριεύει μια έντονη μελαγχολία πως ήρθαν
έτσι τα γεγονότα κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι
Τι λάθος έγινε είμαστε σε τραγική θέση και κάθε
βήμα μας έχουμε την υποχρέωση να σκεφτόμαστε
όλο αυτό το πόνο που έχουν σήμερα οι συνάνθρωποι
μας υπάρχει ένα αβέβαιο αύριο κα ένα τραγικό παρόν
Θεέ μου αυτή είναι η Ευρώπη που Ονειρευτήκαμε ;
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2016
Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016
Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016
ΑΘΗΝΑ ΕΠΊΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ
Υπάρχει τόση οργή τόση ένταση και τόση
απογοήτευση
έγιναν τόσα πολλά μέσα σε ένα χρόνο ψέματα και αλήθειες
μπερδεμένα σε υποσχέσεις που έγιναν κουρελόχαρτα.
Κάθε ήμερα διαπιστώνουμε την δεινή θέση που βρίσκεται
η χώρα πρέπει κάτι να γίνει δεν πάει άλλο απόψε ήταν
ένα ρεσιτάλ ψεύδους και βλακείας Σεβασμό στην ΕΛΛΆΔΑ
Ελένη Ανουσάκη Αθήνα 2016
έγιναν τόσα πολλά μέσα σε ένα χρόνο ψέματα και αλήθειες
μπερδεμένα σε υποσχέσεις που έγιναν κουρελόχαρτα.
Κάθε ήμερα διαπιστώνουμε την δεινή θέση που βρίσκεται
η χώρα πρέπει κάτι να γίνει δεν πάει άλλο απόψε ήταν
ένα ρεσιτάλ ψεύδους και βλακείας Σεβασμό στην ΕΛΛΆΔΑ
Ελένη Ανουσάκη Αθήνα 2016
Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2016
Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2016
Αθήνα 2016 Εποχή Αγωνίας για το Αυριο
Είναι μια δύσκολη εποχή με θλίψη γεμάτη
από παράξενα γεγονότα και βίαιες ανατροπές
Υπάρχει ελπίδα υπάρχει ένα μικρό φως στη ζωή
για να ξαναρχίσουμε από την αρχή οι πολίτες
χάσαμε την εμπιστοσύνη μας δεν έχουμε πια
πίστη και διάθεση για αγώνα υπάρχει φθορά
παντού και το πιο σημαντικό τεραστία ανεργία
στους νέους που καλούνται να προσαρμοστούν
σε μια απάνθρωπη πραγματικότητα φτιάξαμε
να τεράστιο κράτος που δεν είναι παραγωγικό
αυτή η εποχή είναι καταστροφική για την ζωή
όλη η ευρωπαϊκή ένωση είναι σε δύνη θέλω να
βρεθούν λύσεις και προοπτική για όλους ελπίζω
χρειάζεται δουλειά μεθοδικότητα και πείσμα
όλοι έχουν μια μελαγχολία δεν υπάρχει χαρά
Ελένη Ανουσάκη Αθήνα 2016
από παράξενα γεγονότα και βίαιες ανατροπές
Υπάρχει ελπίδα υπάρχει ένα μικρό φως στη ζωή
για να ξαναρχίσουμε από την αρχή οι πολίτες
χάσαμε την εμπιστοσύνη μας δεν έχουμε πια
πίστη και διάθεση για αγώνα υπάρχει φθορά
παντού και το πιο σημαντικό τεραστία ανεργία
στους νέους που καλούνται να προσαρμοστούν
σε μια απάνθρωπη πραγματικότητα φτιάξαμε
να τεράστιο κράτος που δεν είναι παραγωγικό
αυτή η εποχή είναι καταστροφική για την ζωή
όλη η ευρωπαϊκή ένωση είναι σε δύνη θέλω να
βρεθούν λύσεις και προοπτική για όλους ελπίζω
χρειάζεται δουλειά μεθοδικότητα και πείσμα
όλοι έχουν μια μελαγχολία δεν υπάρχει χαρά
Ελένη Ανουσάκη Αθήνα 2016
Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2016
Μονόγραμμα III Ελύτης Oδυσσέας
Έτσι
μιλώ για σένα και για μένα
Eπειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Nα μπαίνω σαν Πανσέληνος
Aπό παντού, για το μικρό το πόδι σου
μέσ' στ' αχανή σεντόνια
Nα μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Aποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Mέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές
της θάλασσας στοές
Yπνωτισμένα δέντρα με αράχνες
που ασημίζουνε
Aκουστά σ' έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
Πώς λες ψιθυριστά το "τί" και το "έ"
Tριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά
Eπειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Nα μπαίνω σαν Πανσέληνος
Aπό παντού, για το μικρό το πόδι σου
μέσ' στ' αχανή σεντόνια
Nα μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Aποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Mέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές
της θάλασσας στοές
Yπνωτισμένα δέντρα με αράχνες
που ασημίζουνε
Aκουστά σ' έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
Πώς λες ψιθυριστά το "τί" και το "έ"
Tριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά
Παρασκευή 29 Ιουλίου 2016
Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016
Κυριακή 8 Μαΐου 2016
ΑΘΗΝΑ Η ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΜΑΓΕΎΕΙ
Άνοιξη στην Αθήνα
την όμορφη πόλη με γεμίζει
χαρά και συναισθήματα τρυφερά όλα γύρω είναι
μαγευτικά έχω πάντα και μια διάθεση καλή από
μικρό παιδί η αισιοδοξία πλημυρίζει την ψυχή μου
είναι και οι μέρες μεγαλύτερες και φωτεινές που
θέλεις η μέρα να μην τελειώσει .Αχ αυτό το αεράκι
που σου χαϊδεύει τα μαλλιά και σε κάνει σαν μικρό
παιδί αυτές οι βόλτες στην Αθήνα σε αποζημιώνουν
Ο χειμώνας φέτος είχε κρύα βράδια και μοναξιά .
Περπατάω πάντα το απόγευμα στην πόλη μου
τη Αθήνα έχω πάντα στη σκέψη μου την Αγάπη
χαρά και συναισθήματα τρυφερά όλα γύρω είναι
μαγευτικά έχω πάντα και μια διάθεση καλή από
μικρό παιδί η αισιοδοξία πλημυρίζει την ψυχή μου
είναι και οι μέρες μεγαλύτερες και φωτεινές που
θέλεις η μέρα να μην τελειώσει .Αχ αυτό το αεράκι
που σου χαϊδεύει τα μαλλιά και σε κάνει σαν μικρό
παιδί αυτές οι βόλτες στην Αθήνα σε αποζημιώνουν
Ο χειμώνας φέτος είχε κρύα βράδια και μοναξιά .
Περπατάω πάντα το απόγευμα στην πόλη μου
τη Αθήνα έχω πάντα στη σκέψη μου την Αγάπη
που έχω γι αυτήν και οι μνήμες μου δίνουν χαρά
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2016
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2016
Δευτέρα 25 Απριλίου 2016
Αγάπη και Τρυφερότητα Ελπίδα για τη Ζωή
Αγάπη Κοιτάζω
την ζωή κατάματα
όλα είναι διάφανα οι χαρές οι λύπες
οι ελπίδες όλες οι αναμνήσεις ανέπαφες
σαν να είναι τώρα τα πρόσωπα ξεπηδούν
και έρχονται μπροστά μου και με κοιτάζουν
σαν να ήταν χθες με ένα λυπημένο χαμόγελο
και μια πίκρα στα μάτια που μου ραγίζει την
καρδία έφυγαν τόσο γρήγορα μα ποτέ δεν
έσβησαν από την ψυχή μου από την μνήμη
μου θέλω να κρατήσω την ελπίδα ζωντανή
και την ψυχή μου γεμάτη από τρυφερές στιγμές
και εικόνες από την ζωή μας και να παρακαλέσω
για λίγη αγάπη και τρυφερότητα που έχουμε τόσο
ανάγκη για να ζήσουμε ένα μελαγχολικό παρόν.
που κλείνει τους ορίζοντες και μαραίνει την ΑΓΑΠΗ.
ΑΝΟΥΣΑΚΗ ΕΛΈΝΗ Αθήνα Απρίλιος 2016
όλα είναι διάφανα οι χαρές οι λύπες
οι ελπίδες όλες οι αναμνήσεις ανέπαφες
σαν να είναι τώρα τα πρόσωπα ξεπηδούν
και έρχονται μπροστά μου και με κοιτάζουν
σαν να ήταν χθες με ένα λυπημένο χαμόγελο
και μια πίκρα στα μάτια που μου ραγίζει την
καρδία έφυγαν τόσο γρήγορα μα ποτέ δεν
έσβησαν από την ψυχή μου από την μνήμη
μου θέλω να κρατήσω την ελπίδα ζωντανή
και την ψυχή μου γεμάτη από τρυφερές στιγμές
και εικόνες από την ζωή μας και να παρακαλέσω
για λίγη αγάπη και τρυφερότητα που έχουμε τόσο
ανάγκη για να ζήσουμε ένα μελαγχολικό παρόν.
που κλείνει τους ορίζοντες και μαραίνει την ΑΓΑΠΗ.
ΑΝΟΥΣΑΚΗ ΕΛΈΝΗ Αθήνα Απρίλιος 2016
Τρίτη 15 Μαρτίου 2016
ΑΘΗΝΑ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗ ΓΕΝΈΘΛΙΑ ΠΟΛΗ
Αθήνα μια πόλη που
αγάπησα και ζω από τότε που
γεννήθηκα γνωρίζω κάθε γωνία της ακούω τους ήχους
αισθάνομαι την ψυχή της όλα μου τα έδωσε χάρες και
λύπες και μεγάλες στιγμές τι να πρωτοθυμηθώ όλα
είναι μέσα στην κάρδια μου και οι αναμνήσεις μου
δίνουν χαρά και ελπίδα για το αύριο τον τελευταίο
καιρό έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία όλα αυτά που
συμβαίνουν τα δύσκολα χρόνια του μνημονίου όλα
άλλαξαν και οι άνθρωποι έχουν μια θλίψη ένα πόνο
και οργή που δεν λέει να φύγει από τα βλέμματα
τους αυτό μου δημιουργεί μια βαθιά μελαγχολία
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2016
γεννήθηκα γνωρίζω κάθε γωνία της ακούω τους ήχους
αισθάνομαι την ψυχή της όλα μου τα έδωσε χάρες και
λύπες και μεγάλες στιγμές τι να πρωτοθυμηθώ όλα
είναι μέσα στην κάρδια μου και οι αναμνήσεις μου
δίνουν χαρά και ελπίδα για το αύριο τον τελευταίο
καιρό έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία όλα αυτά που
συμβαίνουν τα δύσκολα χρόνια του μνημονίου όλα
άλλαξαν και οι άνθρωποι έχουν μια θλίψη ένα πόνο
και οργή που δεν λέει να φύγει από τα βλέμματα
τους αυτό μου δημιουργεί μια βαθιά μελαγχολία
Ανουσάκη Ελένη Αθήνα 2016
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)